Broeikastoerisme

•7 oktober, 2007 • Laat een reactie achter
broei·kas·ef·fect (het ~)
1 algehele temperatuurverhoging door de vorming van grote hoeveelheden kooldioxide in de dampkring

Tegenwoordig ontkennen we het broeikaseffect niet meer, zelfs Bush durft erover te praten. De oplossingen die we bedenken zijn zo nu en dan werkelijk bizar. Zo denkt Bush dat iedereen op ethanol laten rijden dé oplossing is. Voor het opraken van de fossiele brandstof misschien, maar om de gehele VS op ethanol te laten rijden is niet eens genoeg landbouwgrond beschikbaar. Maar het meest bizarre hoorde ik laatst op het nieuws: broeikastoerisme.

Zoiets maakt weer duidelijk hoe gek we met z’n allen geworden zijn. We proberen niet meer werkelijk iets te doen aan de smeltende ijskappen, maar gaan er snel nog even naar kijken nu ze er nog zijn.

Bush wil het Kyoto-protocol nog altijd niet ondertekenen, ook al erkent hij nu de milieuproblemen. Bush wil eigenlijk geen enkele concessie doen die de Amerikaanse economie zou kunnen schaden. En dat is verschrikkelijk dom, want over een tijdje krijgt hij het vanzelf op z’n bordje. Ten eerste raken natuurlijk de fossiele brandstoffen op, wat op zich nog niet eens zo’n enorm probleem is. Maar ten tweede zijn we de aarde zodanig aan het vervuilen met z’n allen dat er inderdaad over een tijdje geen ijskappen meer zijn. Dus springen we nu nog even allemaal in een vliegtuig naar Alaska om ze nog te zien, waarmee we het hele proces nog sneller laten gaan.
Behalve de smeltende ijskappen hebben we ook te maken met een steeds sneller gaande verwoestijning. Nog even en de woestijn is opgerukt tot halverwege Spanje. En dat komt weer omdat wij hier in de Westerse wereld voor een dubbeltje op de eerste rij willen zitten qua voedsel. Dus laten we alles goedkoop telen in Afrika, waardoor daar een monocultuur ontstaat en er te intensieve landbouw wordt bedreven.

Oh en ik zou het bijna vergeten, natuurlijk zijn we ondertussen ook rustig bezig het oerwoud helemaal te kappen. Dat heeft op twee vlakken een sterke invloed. Ten eerste werkt dat de verwoestijning in de hand omdat de grond op die manier geen vocht meer vast kan houden en bloot komt te staan aan de brandende zon. Maar dat is nog niet alles, ook wordt er minder CO2 weer omgezet in O2, waardoor het hele broeikaseffect nog een stukkie sneller gaat.

Zoals je kunt zien houden al deze problemen een verband met elkaar. En het gaat steeds sneller. Onze levensstijl en kijk op het leven moet dringend veranderen. En ook al zou ik (nog) niet weten hoe dat veroorzaakt moet worden, ik geloof erin dat het kan. We moeten in ieder geval niet op vakantie naar de smeltende ijskappen.

Politieke vakantie

•19 september, 2007 • Laat een reactie achter
stil·te·ge·bied (het ~)
1 politiekgebied waar men geen lawaai mag maken

Wanneer waren er ook alweer verkiezingen? Oh ja, 22 november 2006. Dat is alweer 10 maanden geleden! Wat is er in de tussentijd gebeurd? De regering besloot om eerst maar eens honderd dagen het land in te trekken ‘om met de burgers te gaan praten’.
Zo vertrok minister Vogelaar van Wijken, Wonen en Integratie richting de probleemwijken in Nederland. Een tripje waardoor de staatskas met maar liefst €595.000,- slonk.
Gerda Verburg ging even rustig koeien melken, terwijl Koenders en Rouvoet net als Vogelaar ook twee dure feestjes organiseerden.

Van die honderd dagen is overigens maar snel wat meer gemaakt, zodat er voor het zomerreces niets meer hoefde te gebeuren. Zo kon het kabinet bijna een heel jaar vakantie vieren van ons belastinggeld voor ze eindelijk eens moesten gaan vertellen wat ze nou wilden gaan doen in deze regeerperiode. De rekening voor deze grote vakantie moest natuurlijk nog komen, dus die krijgen wij nu op ons bordje.

Wat overigens ook opmerkelijk is: nagenoeg iedereen gaat er het komende jaar op achteruit, maar natuurlijk moet Bea en de hele reutemeteut er per persoon enkele tonnen op vooruit gaan. En daar hoeft dan natuurlijk óók geen belasting over betaald te worden.

Hm, misschien is een politieke carrière toch niet zo’n slecht idee. Ik hoef alleen maar te leren trappen naar onder en te likken naar boven.

Weleens aan plezier gedacht?

•13 september, 2007 • 1 Reactie
Ple·zier (het ~)
1 gevoel van welbehagen, veroorzaakt door iets wat men aangenaam vindt => aardigheid, behagen, gein, geneugte, genieting, genoegen, genot, jeu, jolijt, jool, leut, lol, lust, pret, schik, vrolijkheid

Geachte meneer Plasterk,

Net als ik heeft u waarschijnlijk het advies van de commissie Leraren nog niet uitgelezen. De samenvatting heb ik echter al wel achter de kiezen en daaruit haalde ik al genoeg informatie voor mijn reactie. Als eindexamenleerlinge op het Montessori Lyceum Herman Jordan heb ik alweer ruim vijf jaar middelbaar onderwijs achter de rug. Ook op mijn school zijn de afgelopen jaren de veranderingen in het onderwijs duidelijk zichtbaar geweest. Toen ik zojuist las over het advies dat u vandaag is aangeboden was dit voor mij een zetje in de rug om eindelijk mijn ongenoegen te laten blijken.

In mijn ogen wordt er in dit advies van de commissie Leraren onder leiding van de Heer Rinnooy Kan een belangrijke verandering die de afgelopen jaren heeft plaatsgevonden in het onderwijs vergeten. En omdat ik deze factor ontzettend belangrijk vind, probeer ik op deze manier u er wel van op de hoogte te brengen.

Ik heb weliswaar nog niet de tijd gehad om het gehele advies te lezen, maar uit de samenvatting blijkt uit niets dat de commissie heeft stilgestaan bij de wetsveranderingen omtrent het onderwijs de laatste jaren. In 2002, toen ik in de eerste klas van het VWO begon op het Herman Jordan, was mijn school nog heel vrij en een ‘echte’ montessori school. De school kreeg de ruimte om hun eigen beleid te voeren. In de afgelopen vijf jaar heeft er in mijn ogen een enorme centralisatie en uniformering plaatsgevonden in het onderwijs. En wellicht was dit ook al gaande voordat ik op de middelbare school kwam, maar daar kan ik mij te weinig van herinneren. De regels zijn op mijn school aangescherpt en de vrijheid voor eigen ideeën is in mijn ogen verdwenen.

Misschien zijn de gevolgen vanuit Den Haag nooit zichtbaar geweest, maar het gevolg is dat de (middelbare) scholen in Nederland langzaam veranderen in leerfabrieken. De docenten zijn geen leermeesters meer, maar veranderen in lopende band medewerkers. Geen wonder dat de leraren massaal het onderwijs ontvluchten of niet eens betreden! Het lijkt u toch ook leuker om elke dag met enthousiasme en creativiteit wat anders te doen, dan de hele dag dezelfde handeling uit te voeren?

Deze verandering in het onderwijs heeft tot gevolg dat leraren niet meer de ruimte krijgen om met vuur over hun vak te vertellen en vervolgens leerlingen niet meer geënthousiasmeerd worden. Er is geen ruimte meer voor enthousiasme in het Nederlandse onderwijs.

Er zijn volgens mijn vader altijd drie factoren die bepalen of iemand ergens graag werkt: Geld, Pret en Aanzien. In het advies van de Heer Rinnooy Kan wordt er gefocust alleen op het geld. Terwijl de andere twee factoren minstens even belangrijk zijn. Want laten we nu wel wezen, behalve dat u goed verdient als minister is het ook leuk om vier jaar lang zoveel aanzien te hebben niet waar? Zo geldt het ook voor het vak leraar. In mijn ogen wordt de pret er teveel uitgehaald. Het eens zo enerverende, uitdagende beroep van lesgeven gaat steeds meer lijken op een saaie kantoorbaan van negen tot vijf.

Ik hoop dat ik u met de visie van een VWO-leerlinge aan het denken heb gezet en u verder zult kijken dan het advies van de commissie lang is. Dat er wat moet veranderen in het onderwijs in Nederland is duidelijk, maar wéér een nieuwe tweede fase en enkel een hoger loon voor de docenten zal het probleem niet oplossen. Verpest het eens zo hoogwaardige onderwijs in Nederland niet nog meer, blaas het juist nieuw leven in!

Mocht ik u verblijden met meer informatie ben ik u graag van dienst.
Met vriendelijke groeten,

Guinnifer Fuld

Kilometer bezuiniging

•3 september, 2007 • Laat een reactie achter
mo·biel2 (bn.)
1 niet aan één plaats of positie gebonden => ambulant

Op een gewone werkdag staat er in Nederland in de ochtend- en avondspits makkelijk 200 km file op de weg. Niet zoveel spannends zou je zeggen. Al die file, al die auto’s, dat vinden we tegenwoordig normaal. Het is toch nog maar kort geleden dat de eerste file op de Nederlandse wegen stond, sindsdien is het aantal personenauto’s enorm toegenomen (‘87 – ‘07: bijna een verdubbeling) en zijn we gewend geraakt aan nog veel meer file.

Toen ik googelde op het fileprobleem vond ik voornamelijk artikelen uit 2005, toen half Nederland nog dé oplossing had voor het probleem. De een vond dat we heel Nederland onder het asfalt moesten stoppen, de volgende was voor rekeningrijden en de derde zag heil in een beter OV. Anno 2007 hebben we het blijkbaar geaccepteerd en laten we het maar zo. Zo nu en dan is er hier en daar nog een geluid van ongenoegen te horen, óf bedenkt de minister dat er toch écht meer asfalt moet komen.
In mijn ogen is er maar één echte oplossing: minder bewegen. Tegenwoordig is het normaal om even naar je oma te gaan aan de andere kant van het land. Tegenwoordig rijden we allemaal zonder er over na te denken van Utrecht naar Amsterdam. Je bent er toch zo?
Als we maar met een fractie van de wereldbevolking van zes miljard mensen op aarde zouden zijn zou het niet zo’n probleem zijn. Maar als we nu alle zes miljard gaan rondrennen en drie keer per jaar een rondje om de aarde vliegen gaat het niet goed. We zetten verkeerde standaarden, onze gewoontes zijn niet haalbaar.

En als we het dan eens zijn over het feit dat we minder moeten gaan bewegen wordt het pas echt lastig. Want hoe wil je zorgen voor een massa-gedragsverandering? Ik heb er al vaak over nagedacht, maar ben nog niet met dé oplossing gekomen. Dát is ook het ware probleem, de buurman moet eerst zijn 2e auto wegdoen voordat je zelf ook wil veranderen. Buurmans auto is ten slotte slechter voor het milieu dan die éne vliegreis met kerst naar New York.

Het begint met bewustwording, maar voordat grote groepen zich bewust zijn geworden van hun gedrag is er alweer zoveel tijd verstreken. Tijd die we eigenlijk niet eens hebben. Wie is de persoon die zal opstaan om ons allemaal te laten veranderen? Niemand gaat alleen, niemand wil de eerste zijn, maar wanneer gaan we allemaal?

Hemelbestormer

•1 september, 2007 • 1 Reactie

Ide·a·list (de ~ (m.), ~en)

1 iem. die idealen nastreeft => hemelbestormer

In eerste instantie wilde ik alleen maar een wordpress uittesten. Maar nu heb ik een heel nieuw idee. Mijn andere blog is meer mijn lief dagboek blog. Daarnaast kan ik best een uitlaatklep gebruiken om mijn ei kwijt te kunnen. Ik vind het heel erg leuk om betogen te schrijven en ga die nu hier posten.

Ik hoop dat er hier dan heel wat interessante discussies zullen ontstaan over maatschappelijke problemen en gebeurtenissen. Ik ben een idealist en geloof erin dat er ooit vrede zal zijn, het fileprobleem op te lossen is, de doodstraf afgeschaft zal worden en nog veel meer. Eerst moet je het voor mogelijk houden, om het vervolgens ook te kunnen realiseren. Mijn vader vertelt dan altijd een verhaal over een blinde stad…

Stel, je bent de enige die ziet in een stad met blinden. Een stad verderop woont een dokter die een blinde weer kan laten zien. Hoe overtuig je iemand ervan naar een dokter te gaan om te kunnen zien, als hij niet eens weet wat zien is? Hoe kun je iemand laten meekijken door jouw ogen, als hij geen idee heeft wat jij ziet? De blinde zal het eerst voor mogelijk moeten houden dat hij ooit zou kunnen zien voor hij zich zal laten behandelen. En dan kan de behandeling ook nog mislukken.

Mooie foto’s

•26 juni, 2007 • Laat een reactie achter

Afgelopen weekend wedstrijdje gereden op de Veluwe, over de posbank. Wauw, supermooi… We hebben nog zwijnenschade gezien (ik vroeg me al af welke boswachter op zo’n idiote manier zijn bos ging omspitten toen mijn vader zei dat het door zwijnen kwam..), lekker heuveltjes gereden en de mannen liepen tiptop!

Zelf hadden we geen tijd om foto’s te maken (Laudine kon moeilijk water over de paarden gooien met haar camera onder haar arm niet waar?!), maar gelukkig stonden er genoeg fotografen langs de route. Maar je kunt niet even stoppen om een naam te noteren, dus ben ik nog op zoek naar veel fotografen die afgelopen weekend Patent of Voltrack door hun lens gezien hebben. Niet getreurd overigens, ik heb al een enkeling opgeduikeld!

Martijn Beurze, zie zijn site, maakt regelmatig haarscherpe platen bij verschillende wedstrijden. Gelukkig voor ons was hij er Zondag ook en staan we er prachtig op!

Patent en ik in het 2e rondje

Hello world!

•5 mei, 2007 • 1 Reactie

Ik blog eigenlijk al veeeeel langer op de meest briljante blogsite ever, zie hier mijn eigenlijke blog. Maar ik moet dit toch eventjes uittesten, omdat ik eigenlijk wordpress er veel mooier uit vind zien. Het nare is dan weer dat het niet aan mijn gmail gekoppeld is, iets wat ik heeeeeeeel relaxt vind…

Hm, toch maar even proberen?