Het regent miljarden

re·ge·nen het regende, h geregend 2 in grote hoeveelheid neervallen: (fig) het regent ontslagen

Als economiestudente krijg ik vaak vragen over de crisis, wat ik er nou van vind, hoe het opgelost moet worden, wat ik van de lonen vind… Je kent het wel.

Nou, wat vind ík er nou van… Ik verbaas me vooral. Vorig jaar beknibbelde de Nederlandse overheid nog, over een investering van een miljard werd nog hevig gedebateerd. Inmiddels strooit onze GeldGod Bos met miljarden, aan de andere kant van de oceaan staat de geldkraan wagenwijd open en vinden we het allemaal maar heel verstandig. Want onze spaarcenten moeten toch veilig gesteld worden.

Maar niet alleen verbaas ik me over de overheidsuitgaven… De meeste gewone burgers lijken nog door te vieren op de Titanic, want die crisis… Dat treft hen niet. Een ver van hun bed show. Maar pas op, vandaag kun jij nog niet de bodem van je portemonnee zien en hoor je over ontslagen van anderen, maar de crisis zal ons allemaal raken. Je moet het zien als een lawine, die bovenaan de berg begint. En wij, rijke westerlingen, zitten in het dal. Ik kan me niet voorstellen dat we niet op zijn minst iets over ons heen krijgen.

Niet alleen regent het geld, het regent ook ontslagen en faillisementen. Premier Donner heeft de werktijdverkortingsregeling verruimt, om zo een deel van de ontslagen te trachten te voorkomen. Het ene bedrijf na de andere staat aan de afgrond van een faillisement, waardoor nog meer banen op de tocht komen. En ondertussen vieren we in Den Haag – en de rest van Nederland – nog even door, want dat groeiende begrotingstekort is toch pas een probleem voor het volgende kabinet?

Ik snap het niet helemaal. Het is toch crisis? Waarom regent het dan miljarden?

Kerststress

stress de; m aanhoudende geestelijke druk; spanning

Vorig jaar heb ik al een blog geschreven over onze, in mijn ogen idiote, hamsterdrang eind December. Cadeaus en voedsel zijn niet aan te slepen. En dit jaar schijnt het zelfs nog extremer te zijn dan vorig jaar. Wat mij betreft belachelijk en zelfs een beetje decadent. Natuurlijk wil ik ook gezellig kerstvieren, maar over onze inkopen kunnen we wel een beetje nadenken toch?
In de winkel al een keuze maken tussen een banketstaaf en een kerststol is toch niet zo heel moeilijk?

Wat nu het normale beeld is is dat dan zowel de banketstaaf áls de kerststol wordt aangeschaft voor bij de koffie op eerste kerstdag (voor tweede kerstdag worden dan ook kerstkransjes en speculaasbrokken meegenomen), want stel je voor dat je toch op het moment zelf geen zin meer hebt in die banketstaaf… De winkel is dan dicht!

Gisteren heb ik weer gezien hoe ver we allemaal gaan om Kerst een compleet belachelijk feest te maken. In de Albert Heijn graaiden mensen gehaast zoveel mogelijk zakjes Eikenbladsla uit de kisten, nog voordat het überhaupt in het schap lag. Want andere sla, dat kan toch écht niet hoor! Voor de zekerheid ook maar wat extra zakjes inslaan, want wat moet je nou als de buurvrouw ook plots aanschuift?

De winkel leek net een jungle. Mensen liepen gehaast heen en weer met overladen winkelkarren en zaten met hun handen in het haar als dat ene ingrediënt er niet meer was.

Gut, wat zijn we zielig eigenlijk. We hebben ons het lichtjesfeest af laten pakken door de tijdspaarders en leven nu gebukt onder zware kerststress.

Een kleinigheid

vriend de; m,v -en 1 persoon waarmee men door gevoelens van genegenheid is verbonden.

Het is tijd om over iets te schrijven wat al ideaal is. Iets waar ik dankbaar voor ben en gelukkig van word.

Geluk zit in de kleine dingen en als je die niet opmerkt, zul je niet gelukkig zijn.

Ik ben gelukkig met mijn vriendinnen. We zijn maar liefst met zijn tienen. Tien verschillende meisjes, totaal verschillend. En nu zitten we over de hele wereld verspreid. Eén in Amerika (South Carolina, Rock Hill), één in Costa Rica, één in Zuid-Afrika en de rest hier in Nederland. Wereldreis, een jaartje college, muziek maken, studeren of vrijwilligerswerk. Allemaal wat anders.
Vorig jaar, tijdens de eindexamens, was ik een beetje bang. Zouden we wel allemaal vrienden blijven als we ieder onze eigen weg gaan? En nu, een halfjaar later, ben ik ongelooflijk gelukkig. Hoe ver ze ook weg zijn, hoe druk we ook zijn, nog altijd doen we dingen samen. Nog altijd zijn we vrienden.

Ik vind het geweldig. Gelukkigmakend. Het zijn echte vriendinnen. Stuk voor stuk.

Veel dingen in de wereld, in het leven, zijn voor verbetering vatbaar. Maar aan deze bijzondere vriendschappen hoeft niets meer verbeterd te worden.

Oorlog, overal

oor·log de; m -en 1 strijd tussen twee of meer volken: ~ voeren; in ~ zijn met; heilige ~ omwille vh geloof gevoerd;

Een paar weken terug ben ik naar de première van de verfilming van Oorlogswinter geweest. Oorlogswinter, van de hand van Jan Terlouw, is in meer dan vijftien talen uitgekomen en er zijn ruim 60 drukken van verschenen. Hoewel het een kinderboek betreft, gaat het wel over een serieus onderwerp: oorlog. Het boek zorgt ervoor dat kinderen wellicht wat meer stilstaan bij oorlog. De oorlog komt dichterbij.

Doordat het boek, dat in 1972 voor het eerst van de persen rolde, nu is verfilmd is het weer helemaal actueel. Hoewel hier al sinds 1945 geen oorlog meer is geweest, is de oorlog weer een wat-dichter-bij-ons-bed show. En dat lijkt me erg goed. Tegenwoordig is er geen duidelijk zichtbare oorlog meer aan de gang zoals de tweede Wereldoorlog, maar er is wel zeer veel oorlog of beter gezegd: conflict.

… Darfoer Irak Congo  Afghanistan Ivoorkust Tsjetsjenië Georgië Gazastrook Somalië Pakistan Kenia Tibet Indonesië Nigeria …

De hedendaagse oorlog is anders. Guerilla. Wanhoop. Het zijn de burgers zelf die voor onrust zorgen. Uit wanhoop of geloofsovertuiging, uit woede of verdriet verandert men zichzelf in een bom. Het is ieder voor zich. De tegenstander is niet meer duidelijk zichtbaar.

De tweede Wereldoorlog lijkt, en is, verweg. Maar oorlog is er nog altijd. En misschien is er wel meer oorlog dan destijds. De oorlog vindt niet meer plaats in onze achtertuin en lijkt daardoor niet meer aanwezig. Ze is alleen wat minder zichtbaar, maar de gruweldaden zijn er nog altijd. Wij kunnen ons alleen niet meer goed voorstellen hoe het is om geen thuis te hebben. Hoe het is om altijd bang te zijn.

Vergeet het niet.

Change Has Come

Wie zal het ontgaan zijn? In de afgelopen nacht is de kroon op Obama’s campagne van de afgelopen twee jaar gekomen. Op 20 Januari zal hij Bush opvolgen als de president van de Verenigde Staten. Het is tijd voor verandering. Voor de change we need.

Obama heeft de Amerikanen, én de rest van de wereld, veel beloofd. Nu is de tijd gekomen dat we zullen zien of hij het ook waar kan maken. Er ligt een moeilijke taak voor hem, de Amerikaanse staatsschuld is hoger dan ooit (meer dan 10.000 miljard dollar!) en de kredietcrisis is een storm die pas net begonnen is. De oorlog in Irak kan niet van de ene op de andere dag beëindigd worden en zelfs als de militairen per direct worden teruggetrokken blijft er nog altijd een puinhoop achter. Er wacht Obama veel puin dat geruimd moet worden.

But what we know — what we have seen – is that America can change. That is true genius of this nation. What we have already achieved gives us hope – the audacity to hope – for what we can and must achieve tomorrow. - Barack Obama – ‘To a more Perfect World’ – 18 Maart ‘08

Hoe ’slecht’ de situatie ook is, ik geloof erin dat er nu werkelijk verandering kan komen. Obama lijkt meer dan de volgende president. Hij zou weleens kunnen uitgroeien tot een groot leider. En dat om meerdere redenen.
Ten eerste komt Obama niet uit de standaard politieke kringen. Hij heeft gewerkt in de arme buurten van Chicago en is opgegroeid op Hawaii. Hij lijkt werkelijk de mensen van de straat te kennen en te begrijpen hoe het leven werkelijk is in armere kringen.
Verder is Obama behoorlijk intelligent, hij studeerde cum laude af aan Harvard. Verder blijkt ook uit zijn speeches dat hij een zeer goede schrijver is (zie artikel in de Onze Taal van November 2008). Hij gebruikt stijl en waarheid waardoor zijn speeches juist worden opgebouwd en ongelooflijk rakend zijn.
Dat is ook meteen het volgende punt: Obama heeft inhoud. Dankzij zijn intelligentie, sociale betrokkenheid en goede taalvaardigheden weet hij in zijn speeches te spreken over ware onderwerpen. Hij weet duidelijk te maken aan de luisteraar watvoor doel hij voor ogen heeft.
En tot slot komt Obama niet uit de standaard politieke kringen. Hij borduurt niet verder op wat zijn vader gedaan heeft. Sterker nog, hij is voor een verandering van de manier van politiek bedrijven. Hij wil niet alleen in het land verandering, maar ook in Washington.

Dit alles samen maakt hem een man van het volk, een échte man van het volk. Een geloofwaardige brenger van hoop. Ik geloof er in en ben heel benieuwd wat de komende jaren ons zullen brengen. Een erg veel betere president van Amerika hadden we ons in deze tijden denk ik niet kunnen wensen.

People of Berlin – and people of the world – the scale of our challenge is great. The road ahead will be long. But I come before you to say that we are heirs to a struggle for freedom. We are a people of improbable hope. With an eye toward the future, with resolve in our hearts, let us remember this history, and answer our destiny, and remake the world once again. – Barack Obama – ‘A World That Stands As One’ – 24 Juli 2008

De prachtige laatste zinnen van Obama’s, nu al beroemde, speech in Berlijn. Een voorbeeld van een ontzettend goede, ontroerende speech van zijn hand. De woorden om zijn doel in uit te drukken en over te brengen heeft hij gevonden, nu nog mensen inspireren zodat er werkelijke Change komt. Together we can!

Prik maar lek!

Gisteravond ging de uitzending van Zembla over de inenting tegen Baarmoederhalskanker, die wellicht opgenomen zal worden in het rijksvaccinatieprogramma (vanaf nu: RVP). Aan deze inenting zitten allerlei haken en ogen en het is lang niet zo mooi als de farmaceutische industrie ons wil doen geloven. Maar de inenting tegen baarmoederhalskanker is niet de enige waar dingen fout mee zijn… Het grootste gedeelte van de Nederlandse ouders volgt simpelweg het RVP, voor de zekerheid. Want waarom zou je je kind willen blootstellen aan al die nare ziektes? Toch is het middel soms erger dan de kwaal. Wat er allemaal mis is met het RVP wil ik in deze tekst uiteenzetten.

Allereerst de marketing van de farmaceutische industrie. Vaak gaan ze tot – of net over – de grens die de wet hen gegeven heeft. Als je denkt dat je op een website onafhankelijke informatie leest, moet je maar eens de disclaimer lezen om te zien wie er achter de website zit. Zo zijn de volgende websites gemaakt en in beheer van diverse farmaceutische bedrijven: www.vaccinatiesvoormijnkind.nl - GlaxoSmithKline, www.beschermjedochter.nl – Sanofi Pasteur MSD en ook de petitie die op www.stopbaarmoederhalskanker.nl stond was gemaakt door een farmaceutisch bedrijf (GlaxoSmithKline).

Ten tweede hebben we de omstreden DKTP-prik, met het middel wat werd gebruikt om Kinkhoest tegen te gaan was iets mis. Er zijn allerlei gevallen bekend van bewustzijnsverlies, stuipen et cetera. Zie daarvoor een aflevering van Netwerk. Het nieuwe vaccin was al op de markt, maar toch werd er nog een hele tijd gevaccineerd met het oude, waar dus grote risico’s aan kleefden.

En tot slot zijn een aantal ziektes waartegen wordt ingeënt in de meeste gevallen ook niet zo gevaarlijk als er wordt verteld. Een paar mensen op een miljoen krijgen de mazelen, en van die mensen is het ongeveer voor 1 op de 1000 dodelijk (bron: wikipedia). Mazelen is vooral gevreesd omdat het ernstige complicaties kan hebben: hersenvliesontsteking en longontsteking. Mazelen is een ziekte die een goede verzorging en oplettendheid van de ouders vergt, maar is lang niet zo gevaarlijk is als bijvoorbeeld Difterie. De Difterie-bacterie maakt namelijk toxinen aan die het zenuwstelsel en de hartspier blijvend kunnen beschadigen, zelfs als je de ziekte overleeft. Dit is natuurlijk een heel wat groter risico om te  nemen dan je kind kans te laten hebben op mazelen, wat meestal gewoon betekent dat je kind een tijdje moet uitzieken.

Wat ik met dit betoog duidelijk wil maken is dat je je als ouder goed moet informeren en uit moet kijken voor het bedrog van de farmaceutische industrie die graag alles naar binnen spuit. Weiger niet alle vaccinaties, maar ga er bewust mee om. Maak een eigen keuze inplaats van simpelweg die van de belanghebbenden te volgen. Zij delen niet allemaal jouw belang: de gezondheid van je kind. Laat je kind niet lekprikken!

Meer informatie: NVKP – Nederlandse Vereniging Kritisch Prikken

Made in China

De skyline van Shanghai

Nu de Olympische Spelen weer voorbij zijn, is het stof rond China weer een beetje gaan liggen. In de aanloop naar de spelen van dit jaar werd er heel wat afgeschreven over de mensenrechtenschendingen, de slechte luchtkwaliteit en het niet-democratische regime in China. Alles aan China leek fout te zijn en wij Westerlingen zouden dat door middel van heel hard blaffen tegen China wel even allemaal verbeteren. Maar sommige feiten werden ook snel aan de kant geschoven om de discussie te versimpelen. Of de blaffende honden wisten eigenlijk helemaal niet hoe het werkelijk zat daar in China.

Ik doe absoluut geen poging om de ’slechte’ dingen van China – zoals de schending van mensenrechten en de grote hoeveelheid smog in de steden – te verbloemen of recht te praten. Natuurlijk is er veel mis in China. Maar wat verwacht je dan van een economie die groeit met een snelheid die wij ons niet kunnen voorstellen?

Dat vereist natuurlijk uitleg. In China rijzen miljoenensteden als paddestoelen uit de grond. De grootste stad van China, Shanghai, is voornamelijk in het vorige decenium gebouwd. Middenin de jaren negentig stond ongeveer de helft van alle bouwkranen ter wereld in deze stad. Maar naast Shanghai zijn er nog veel meer miljoenensteden. Ik heb geen precieze cijfers kunnen vinden, dus ben ik gaan rondvragen. ‘Een stad met een miljoen inwoners is niets bijzonders in China, er zijn er honderden. Pas als een stad 5 à 10 miljoen inwoners heeft telt hij mee’ vertelde Marc van der Chijs, mede-oprichter van Tudou.

Vaak wordt er nog gezegd dat Chinezen echte copycats zijn. Dat waren ze ja, maar dat zijn ze allang niet meer. Je kunt het het beste zo zien. Eerst hebben ze de trucjes van ons afgekeken en vervolgens zijn ze er zelf aan gaan sleutelen. De wet van de remmende voorsprong. In China behalen jaarlijks ruim tien miljoen mensen een universitaire graad volgens Marc van der Chijs. Alleen in Chengdu zijn dat al ongeveer 100.000 mensen! Natuurlijk wonen er in China ook heel wat meer mensen dan hier in Nederland, maar toch zijn het wel hele massa´s mensen die op het hoogste niveau geschoold zijn.

Dit alles wordt veroorzaakt of veroorzaakt (kip en ei probleem) de gigantische economische groei van China. In 2007 had China een economische groei door van ruim 11%. De Nederlandse groei bedroeg ’slechts’ 2,7% in 2007. De Chinese economie groeit dus ruim 4x zo snel als de Nederlandse, wat een gigantisch verschil is.
Het is verschrikkelijk moeilijk om een dergelijke mega groei in goede banen te leiden. Zo krijgt de Chinese overheid met een enorme inflatie (begin dit jaar zo’n 8,5%, de prijzen van voedsel stegen zelfs met 22%!) te maken, wat tot onder andere sociale onrust kan leiden.

Het is dus makkelijker gezegd dat het allemaal beter moet in China dan het ook werkelijk te realiseren is. En behalve dat zijn we ook nog eens behoorlijk hypocriet. Ze doen het wel allemaal verkeerd in China en dat moet anders, maar onze tv’s en kleren mogen geen cent duurder worden. Want ja, dat is allemaal made in China.

Hamsteren

ham·ter·en hamsterde, h gehamsterd

1 Een voorraad aanleggen bij dreigende (voedsel)schaarste

Hebberigheid. Eén van de zeven zonden. Met z’n allen gaan we eropuit en slaan we in, en niet zo’n klein beetje ook. Dit jaar zelfs extreem veel. In de week voor kerst is dit jaar een slordige 700 miljoen uitgegeven door het Nederlandse publiek. Dat is net iets minder dan 450 euro per gezin.

Misschien ben ik gek, maar ik kan daar niet bij met mijn hoofd. Kinderen krijgen iPods, echtgenoten dure kettingen en als je mensen ziet lopen bij de supermarkt zijn ze zo te zien ook bang dat de schappen morgen leeg zijn.

Heel Nederland verwacht bezoek, slaat daarvoor een halve Albert Heijn in - je weet ten slotte nooit wat men wil eten en je moet je gasten een keuze te bieden hebben. En vervolgens gaat men zelf ergens op bezoek. Ik geloof dat ik niet wil weten hoeveel eten er na kerst wordt weggegooid.

Waar komt deze hebzuchtige, walgelijke koopdrang vandaan? Waarom met kerst? Waarom zoveel? Wij hebben hier thuis nooit aan cadeautjes gedaan met kerst, maar eten wel altijd lekker. Er worden echter geen absurde hoeveelheden eten ingeslagen en naar mijn weten hebben we ook niet veel eten weggegooid gedurende de dagen na kerst. Maar blijkbaar is dat normaal, blijkbaar is heel Nederland bang te weinig te eten te krijgen. Even, een paar dagen per jaar, wordt er niet nagedacht of het wel uit kan, een paar dagen per jaar worden alle financiële zorgen vergeten en wordt er gehamsterd op een manier waar de Albert Heijn hamsters nog een puntje aan kunnen zuigen.

Als eeuwige optimist geloof ik erin dat wij als hebberig volkje ook best anders kunnen. Doet u uw best om van de kerst van 2008 een mooie kerst zonder hamsteren te maken? Die cadeautjes zijn puur voor het vervullen van onze materialistische verslaving en heeft geen enkel effect op onze gelukkigheid. Ga met kerst eens een keer extra op bezoek bij uw oma, kook voor uw moeder en geniet eens simpelweg. Het zijn de simpele, kleine dingen, de details, die het leven zo mooi maken. Niet de sieraden en flatscreen tv’s.

Kwantiteit is antikwaliteit

op·hok·plicht (de ~)

1 Verplichting tot het ophokken van bijvoorbeeld dieren

De leus, ‘kort, maar krachtig‘ bestaat niet voor niets. Dat geldt natuurlijk ook voor het onderwijs. De scholierenstakingen van de afgelopen weken kan bijna niemand ontgaan zijn. Mij ook niet, ook al deed ik als examenleerling niet mee. Voornamelijk omdat ik niet echt het ‘recht’ heb om te klagen in mijn ogen, mijn school heeft geen ophokuren. Er wordt goed lesgegeven. We hebben hoogstens last van ophokvakken. Bijvoorbeeld het vak Algemene Natuurwetenschappen, dat je óók hebt als je al alle bèta-vakken hebt. Dat leverde saaie en nutteloze lessen op.
Wat nou zo jammer is, is dat Den Haag wederom weigert te luisteren. Voornamelijk omdat de officieuze stakingen niet zo netjes verliepen. Dus moeten alle scholieren maar op de blaren zitten. Als men de afgelopen week diverse politici over de scholieren heeft horen praten, kreeg men het gevoel dat het om criminelen in opleiding ging. Die konden het best maar zoveel mogelijk binnen gehouden worden. Vooral minister Plasterk en diens staatssecretaris hebben bewezen dat zij nog steeds niet de werkelijke problematiek van het onderwijs begrijpen. Met haar strakgetrokken bovenlip meldde Bijsterveld dat ze ‘Al water bij de wijn had gedaan, en dat dat niet méér zou worden.’

Meer uren zorgt niet voor meer uitdaging en meer kleur. Sterker nog, daarmee wordt ervoor gezorgd dat het onderwijs een langzame, zachte dood sterft. Geen wonder dat de kennis hier begint te verdwijnen en we ingehaald worden door India en China. Niet alleen geldt er de wet van de remmende voorsprong, maar we weten ook nog eens ons hele kennissysteem om zeep te helpen.

Dus, nog één maal: zorg voor meer afwisseling, verdieping en keuzes. Meer sport, meer vrije tijd. En de lessen die nog wel blijven mogen best wat interessanter. Niet alles hoeft in de wet vastgelegd te worden, de vrije markt doet anders wel zijn werk!

Het lichte donker

duis·ter·nis (de ~ (v.), ~sen)

1 afwezigheid van licht => donker, donkerte, duister; <=> licht

Middenin de nacht, dan hoort het donker te zijn. In Nederland is het echter eigenlijk nooit meer echt donker. Nederland behoort tot de meest lichtvervuilde landen ter wereld! Zonder lichthinder zouden er zo’n 2500 sterren te zien zijn in Nederland, maar helaas komen we nergens boven de 2000 sterren uit. Er zijn zelfs gebieden waar slechts 50 sterren zichtbaar zijn. Niet alleen het niet zichtbaar zijn van sterren is een probleem, de lichtvervuiling heeft nog een aantal andere negatieve gevolgen.

Allereerst verstoort het gebrek aan duisternis het ritme van planten, dieren en mensen. Het heeft gevolgen voor de groei van planten en doordat wij slechter slapen beïnvloed het onze gezondheid.
Daarnaast zorgt het overmatig verlichten van ons land ook voor veel energieverspilling. Maar liefst 50% van de energierekening van gemeentes komt door het energieverbruik van verlichting. Hier zou een enorme besparing kunnen worden gedaan.
Bovendien gaat ook langzaamaan het nachtelijke landschap verloren. Duisternis is iets wat er altijd al is, maar langzamerhand wordt het net als stilte een zeldzaam goed.

Utrecht bij Nacht – Foto: Platform Lichthinder

Eens per jaar wordt het probleem extra onder de aandacht gebracht met de ‘Nacht van de Nacht‘. Het licht bij publieke gebouwen gaat uit, veel bedrijven doen het licht uit, het licht van reclamezuilen langs de snelweg gaat uit en ga zo nog maar even door. Aankomende zaterdag, 27 Oktober dus, wordt de derde Nacht van de Nacht gehouden, dus doe in ieder geval dán allemaal het licht uit!

Wat ik echter jammer vind is dat er dan één nacht is dat er eindelijk veel licht uitgaat. Maar zouden al die lampen niet gewoon áltijd ’s nachts uitkunnen? Want hoeveel mensen rijden er nu tussen 12 uur ’s nachts en 6 uur ’s ochtends langs die reclamezuilen? De kantoorterreinen zijn in ieder geval verlaten, dus daar zal ook niet veel reclame gemaakt worden. Gelukkig wordt mijn mening met mij gedeeld door negen van de tien Nederlanders én Minister Cramer.

Ik denk overigens wel dat het probleem óók dichter bij huis gezocht moet worden. De oprijlaan verlichting, tuinverlichting en het lampje bij de voordeur kunnen ook best ’s nachts uit!